Igli Tare przyznał, że wciąż bardzo przeżywa brak awansu Milanu do Ligi Mistrzów. Były dyrektor sportowy klubu opowiedział też o końcówce sezonu, współpracy z Jerrym Cardinale i transferach, które chciał przeprowadzić przed odejściem z San Siro.
„Ból po braku awansu do Ligi Mistrzów wciąż jest ogromny”
Tare wspominał, że od pierwszego dnia pracy w Milanie próbował na nowo ocenić sytuację klubu i jego cele. Podkreślił, że samo zakwalifikowanie się do Ligi Mistrzów nie powinno być ambicją zespołu o takiej historii. „Jeśli przychodzisz tutaj tylko po to, żeby awansować do Ligi Mistrzów, nie rozumiesz skali tego klubu. Milan ma wyjątkową historię: to najbardziej utytułowany zespół we Włoszech i drugi najważniejszy na świecie po Realu Madryt” – powiedział.
Były dyrektor żałował, że władze klubu nie dały zespołowi więcej czasu na budowę. Zwrócił uwagę, że stworzenie drużyny zdolnej do regularnego wygrywania wymaga kilku okien transferowych. Milan sprowadził latem dziesięciu nowych piłkarzy, a zdaniem Tare potrzebowali oni czasu, by poznać filozofię zespołu i zbudować kolektyw.
Pracę utrudniały także wydarzenia z poprzedniego sezonu. Porażka w finale Pucharu Włoch pozostawiła w drużynie ślad, a klub musiał szybko zdecydować, od czego rozpocząć przebudowę. Tare podkreślił, że latem udało się przeprowadzić wartościowe sprzedaże i wzmocnić skład, lecz efekty tych działań nie mogły być natychmiastowe.
Psychiczny kryzys i bolesna porażka z Cagliari
Według Tarego Milan do marca i początku kwietnia utrzymywał się na pierwszym lub drugim miejscu, mimo problemów z grą. W ostatnich dziesięciu kolejkach drużyna przeżyła jednak załamanie psychiczne. Były dyrektor nie chciał wskazywać czynników zewnętrznych, które miały na to wpływ, ale przyznał, że on i Massimiliano Allegri powinni byli uważniej obserwować sytuację i mocniej wspierać zespół.
Końcówka sezonu była dla niego szczególnie trudna. „Porażka 1:2 z Cagliari była być może najcięższym meczem w moim życiu. Nigdy nie zapomnę bólu i poczucia winy wobec kibiców, którzy byli wtedy na stadionie” – wyznał Tare.
Były dyrektor mówił również o przywództwie w szatni. Zależało mu na pozyskaniu Granita Xhaki, ówczesnego kapitana Bayeru Leverkusen, który miał wnieść do zespołu charakter i pomóc innym zawodnikom. Wymienił też Lukę Modricia, Mike’a Maignana, Matteo Gabbię i Adriena Rabiota jako piłkarzy mocno związanych z klubem lub dysponujących dużym doświadczeniem.
Największym rozczarowaniem Tarego był Christian Pulisic. „Oczekiwałem od niego większej odpowiedzialności i przywództwa. Ma bezsprzeczną klasę, ale wydarzyły się rzeczy, których wcześniej nie widziałem w swojej karierze” – powiedział. Zwrócił uwagę, że Santiago Giménez nie zdobywał bramek, a Pulisic przez sześć miesięcy nie trafił do siatki. Jego zdaniem tak długa niemoc strzelecka miała bezpośredni wpływ na końcową pozycję zespołu.
Relacje z Jerrym Cardinale i wybór Allegriego
Tare opowiedział o rozmowie z właścicielem Milanu podczas negocjacji w sprawie Ardonem Jasharim. Cardinale miał zadzwonić do niego, gdy ten właśnie przyleciał do Rzymu, i zapewnić, że klub może wydać więcej, jeśli będzie to konieczne. Później jednak, jak przyznał były dyrektor, nie miał już okazji do bezpośredniego kontaktu z właścicielem. Częściowo wynikało to z jego decyzji, ponieważ nie chciał pomijać osób stojących wyżej w klubowej hierarchii.
Zdaniem Tarego otwarta rozmowa mogłaby pomóc w szybszym rozwiązywaniu problemów. Podkreślił, że Cardinale dopiero zdobywa doświadczenie w piłce nożnej, choć wcześniej działał w amerykańskim sporcie. „Jestem przekonany, że dobro Milanu jest dla niego najważniejsze” – dodał.
Wybór Massimiliana Allegriego na trenera był związany przede wszystkim z jego dużym doświadczeniem. Tare zdradził, że jednym z wymagań, jakie usłyszał po objęciu stanowiska, było zatrudnienie włoskiego szkoleniowca. Miał również kilka interesujących kandydatur z zagranicy, ale Allegri przekonał go dorobkiem i znajomością futbolu na najwyższym poziomie.
Były dyrektor wspominał, że rozmawiał z trenerem o sposobie zakończenia jego pracy w Milanie. Zaznaczył też, że klub ma szczególne znaczenie dla Allegriego, który wcześniej zdobywał z nim mistrzostwo Włoch. Tare przywołał słowa Alessandro Nesty, który mówił mu o wyjątkowej skali i organizacji Milanu. „Dziś mogę w pełni potwierdzić jego słowa” – stwierdził.
Modrić przekonał Tarego, by dołączyć do Milanu
Tare określił Lukę Modricia jako wyjątkowego profesjonalistę i człowieka. Przyznał, że to sam Chorwat przekonał go do transferu, a jego chęć gry w Milanie była ogromna. Przed spotkaniem odbyli wideorozmowę, ponieważ dyrektor nie był pewien, czy pozyskanie piłkarza jest realne. „Już po pięciu minutach wiedziałem, że to właśnie taka postać brakowała drużynie – zarówno pod względem piłkarskim, jak i charakteru” – powiedział.
Były dyrektor podkreślił, że Modrić nie opuścił żadnego treningu, a czasami klub musiał wręcz namawiać go do odpoczynku. „Jestem dumny, że sprowadziłem takiego mistrza. Jeśli będzie chciał, może spokojnie grać jeszcze przez dwa sezony” – dodał.
Tare zaznaczył, że do Milanu nie wpłynęły konkretne oferty za Rafaela Leão. Podkreślił również znaczenie pracy zespołowej i docenił współpracę z Giorgio Furlanim, Zlatanem Ibrahimoviciem oraz Geoffreyem Moncadą. Jego zdaniem działania podjęte latem pozwoliły klubowi przeprowadzić kolejne inwestycje w następnym roku.
Plany transferowe przed odejściem z klubu
Wśród celów Milanu na rynku transferowym był Manuel Akanji. Tare wyjaśnił, że obrońca odmówił nie z powodu nazwy klubu, ale dlatego, że Milan nie grał w Lidze Mistrzów. Na pięć dni przed zamknięciem okna zespół zmienił plan taktyczny i przeszedł z ustawienia 4-3-3 do gry z trzema środkowymi obrońcami. Nie udało się też sprowadzić Joe’a Gomesa z Liverpoolu, ponieważ transfer zależał od przejścia Marca Guéhiego do innego klubu. Ostatecznie, na kilka godzin przed końcem okna, Milan pozyskał młodego Davida Odogu.
Tare planował także sprowadzić Isę Doumbię, którego uważał za ważny element przyszłego projektu. Rozmawiał o transferze po styczniowym oknie i chciał, by zawodnik dołączył do Milanu jako kluczowe wzmocnienie. Przygotowywał również ruchy dotyczące Mario Gili, Gonçalo Ramosa i Víctora Valdepeñasa. Wśród rozważanych nazwisk znalazł się Leon Goretzka, którego kandydaturę przedstawił Furlani.
„Chciałem zbudować projekt łączący młode talenty z bardziej doświadczonymi piłkarzami, gotowymi do gry od razu. Nie wiem, czy z tymi zawodnikami zdobyłbym mistrzostwo Włoch. Każdy może mieć własne zdanie, ale chciałem przedstawić swoją perspektywę” – powiedział Tare.
Na koniec odniósł się do współpracy z Ibrahimoviciem. Ocenił, że mają podobne charaktery i dobrze rozumieją bezpośredni styl komunikacji. Podkreślił, że przez cały rok pracy łączył ich wzajemny szacunek, a Szwed jest mocno związany z Milanem. Tare zaznaczył jednak, że rola dyrektora znacząco różni się od kariery piłkarskiej i wymaga zdobycia wielu nowych umiejętności. Nie był pewien, czy Ibrahimović chce w pełni poświęcić się pracy w zarządzaniu klubem.
Aktualności sportowe i artykuły
christian pulisic Igli tare Jerry cardinale Luka modrić massimiliano allegri Milan Piłka nożna Rafael leão Serie a Zlatan ibrahimović









-
ATP Sztokholm
-
-
Data publikacji: 14.11.2026 15:03